EnglishEnglish
 
Jaroslav Hutka

Jaroslav Hutka

wt., 18 listopada 2014, 20:00

sprzedaż zakończona
Opis

Jaroslav Hutka - legendarny czeski bard zagra we Wrocławiu!

Jaroslav Hutka wystąpi 18 listopada w klubie muzycznym Stary Klasztor przy ul. Purkyniego 1. Jego koncert zakończy obchody 25 rocznicy Festiwal Niezależnej Kultury Czeskiej i Słowackiej, Wrocław 1989. 

Jaroslav Hutka to legendarna postać czeskiej podziemnej poezji śpiewanej. To nie tylko artysta wszechstronny: poeta, prozaik, pieśniarz folkowy i bard. Słynny przede wszystkim dzięki swoim znakomitym adaptacjom tradycyjnych pieśni czeskich. Był prześladowany za czasów komunizmu i zmuszony do emigracji jednak jego kasety były cały czas nielegalnie kopiowane a jego piosenki śpiewane są niezmiennie od tamtych czasów. Do kraju powrócił dopiero po Aksamitnej Rewolucji.

Jaroslav Hutka urodził się 21 kwietnia 1947 roku w Ołomuńcu

Pod koniec 1966 r. kupił sobie gitarę i jesienią 1967 wspólnie z Vladinirem Veitem zaczął występować publicznie.  Od roku 1969 grywał także z Radimem Hladikem, który uczestniczył później w nagraniu płyt Hutki z ludowymi piosenkami, a po roku 1989 ponownie z nim występował.  Zainteresował się zapomnianymi ludowymi, morawskimi balladami z pierwszej połowy XIX wieku.

Od 1971 roku występował razem z Vlastou Třešňákem, Vladimirem Mertou i Miroslavem Kováříkem w programie Tyjátr písničkářů (Scena pieśniarzy) w teatrze Atelier. Po roku Scena się rozpadła i Jarosław Hutka założył z Zuzanną Michnovou spółkę piosenkarską Šafrán, do której przystąpili następnie Vlasta Třešňák, Vladimir Merta i inni. Spółka Šafrán stała się później legendą czeskiego pieśniarstwa, które było znaczącym elementem czeskiej kultury niezależnej w latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych.  W 1974 roku Jarosław Hutka napisał zbiór poezji Klíč pluhu, który ukazał się w 1978 roku w podziemnym wydaniu Jiřího Gruntoráda Popelnice. W 1974 roku w wydawnictwie muzycznym Supraphon ukazała sie płyta Hutki z zaadaptowanymi przez niego ludowymi pieśniami.

W Czechosłowacji w latach siedemdziesiątych, w sferze kultury było zakazane prawie wszystko, co nie było wyraźnie dozwolone, a niezależni artyści byli stale przedmiotem represji ze strony państwa. Ludzie z długimi włosami byli automatycznie uważani za "antyspołeczny element", trudno się więc dziwić, że w 1975 roku po koncercie w Chocni, Jarosław Hutka został zatrzymany przez Służbę Bezpieczeństwa. Był ścigany za obrazę głowy państwa, narodu, rasy i przekonań.  W 1976 roku w Supraphonie wyszła jeszcze oficjalnie płyta Vandrovali hudci (Wędrowali biedacy), która stała się  ostatnią wydaną płytą Jarosława Hutki w komunistycznej Czechosłowacji. Inną, wyprodukowaną już płytę stowarzyszenia Šafrán, Służba Bezpieczeństwa nakazała zniszczyć. 

Po aresztowaniu Vaclava Havla w styczniu 1977, tuż po publicznym ogłoszeniu Deklaracji Karta 77, Jarosław Hutka napisał pieśń Havlíčku, Havle, która otwiera paralelę między sławnym czeskim dziewiętnastowiecznym dziennikarzem, który za względu na swe poglądy został skazany na banicję a Vaclavem Havlem, jednym z rzeczników Karty 77. Pieśń bardzo szybko stała się popularna i zapewniła Hutce olbrzymią sympatię wśród setek tysięcy słuchaczy, ale równocześnie stałą uwagę i represje ze strony Służby Bezpieczeństwa. W maju 1977 został aresztowany. Latem 1977 w słowackim mieście Pezinok ostatni raz wystąpił publicznie.Jesienią 1977 roku na polecenie Służby Bezpieczeństwa został rozesłany do wszystkich organizatorów koncertów okólnik zakazujący występów Jarosława Hutki. Pod koniec 1977 roku Jarosław Hutka złożył swój podpis pod Kartą 77.

W 1977 roku został oskarżony o prowadzenie działalności bez pozwolenia, za co groziła mu kara pozbawienia wolności. Będąc pod stałą presją ostatecznie postanowił emigrować. Czechosłowację opuścił 18 pażdziernika 1978 roku.

Azyl polityczny uzyskał w Holandii, przez kilka lat mieszkał w Rotterdamie. W Europie zachodniej koncertował dla krajanów i emigrantów.  Od 1986 roku we własnym wydawnictwie pod nazwą Fosil wydawał dla emigrantów swoje piosenki (ogółem 22 kasety). W 1988 roku przeprowadził się do Kolonii w Niemczech.

Na początku listopada 1989 zagrał wspólnie z innymi czeskimi pieśniarzami emigracyjnymi na Festiwalu Niezależnej Klutury Czeskiej i Słowackiej we Wrocławiu.

25 listopada 1989 r. wrócił z holenderskim paszportem do Czechosłowacji, wystąpił na wielkiej demonstracji podczas trwania Aksamitnej Rewolucji w Pradze. 

Źródło: organizator wydarzenia

Bilety
Sprzedaż zakończona.