EnglishEnglish
 
Hantio

Hantio
Monosytuacje 2 – cykl małych form teatralnych

pon., 17 lutego 2014, 19:00

sprzedaż zakończona
Opis

Hantio

Spektakl Jacka Zawadzkiego

 

Scenariusz, muzyka, inscenizacja i wykonanie: Jacek Zawadzki
Premiera: Szczecin, 10 maja 2013 
Czas trwania: 40 minut

Spektakl oparty na tekstach: Zbyt głośna samotność Bohumila Hrabala w tłumaczeniu Piotra Godlewskiego, MaltePamiętniki Malte-Lauridsa Bridgge Rainera Marii Rilkego w tłumaczeniu Witolda Hulewicza i Księga niepokoju spisana przez Bernarda Soaresa Fernando Pessoi w tłumaczeniu Michała Lipszyca.

Hantio to monodram, który opracowałem na podstawie trzech tekstów: Zbyt głośnej samotności Bohumila Hrabala, Malte Rainera M. Rilkego i Księgi niepokojuFernando Pessoi. Praca nad nim jest sumą poszukiwań, a także zdarzeń „magicznych”, jakie przytrafiły mi się w procesie tworzenia scenariusza. Stanowi próbę ukazania wizerunku samotnika, którego nazwałem bohaterem „frasobliwym”, czyli wnikliwego obserwatora, zadumanego i przejętego światem. Myśl go budzi, ale i przeraża. Samotność Hantia, bohatera Hrabala, jest tu rdzeniem, kręgosłupem całej konstrukcji. Malte Rilkego wnosi do niej baczną obserwację, a bohater Księgi niepokoju – totalną samoświadomość. Wszystkie trzy postaci posiadają wiele punktów stycznych zarówno w sensie dosłownym, jak i symbolicznym – wierzą, że za oknem lub włazem, metaforycznym „oknem na świat” (u Hrabala), w tym całym ubóstwie przemijania można znaleźć jeszcze coś własnego.

Malte jest w moim scenopisie bazą nie tylko literacką. Książka powstała w 1910 roku i nazywana „matką” egzystencjalizmu ma wymiar szalenie autobiograficzny. Jak wiadomo, Rilke był zafascynowany Augustem Rodinem. Stąd też Myśliciel Rodina i zamyślony Hrabal na okładce Zbyt głośnej samotności mają wspólny mianownik. Chciałem, aby aktor stał się w jakimś stopniu rzeźbą Rodina. W sensie scenicznym przypomina myśliciela – to ktoś, kto odgrywa swoje własne myśli. („Jestem jak dzban pełen żywej wody i wystarczy, abym się lekko nachylił, a cieką ze mnie same pełne myśli” – Hrabal). W sensie archetypicznym pierwowzorem tych trzech samotników jest Chrystus Frasobliwy – najbardziej zatroskany i najbardziej opuszczony. Jacek Zawadzki

Jacek Zawadzki jest absolwentem Państwowego Studium Aktorskiego w Gdańsku (1984). Aktor Teatru Współczesnego (1984–1989) w Szczecinie, członek trupy teatralnej PUR z Londynu (1990–1991), aktor Teatru Kana w Szczecinie (1989–1997), gdzie zrealizował Moskwę–Pietuszki i Noc według Wieniedikta Jerofiejewa w reżyserii Zygmunta Duczyńskiego. Noc otrzymała dwie prestiżowe nagrody na festiwalu Fringe w Edynburgu (1994). W latach 1997–1999 mieszkał w Edynburgu i pracował dla European Art Foundation Richarda Demarco, był też członkiem grupy performerskiej The Elements i zrealizował film science fiction At the End of On-line dla BBC 2. Aktor Teatru Polskiego w Szczecinie (1999–2001). Podczas pobytu w USA (2001–2012) współpracował z University of Illinois w Chicago, prezentując Moskwę-Pietuszki i prowadząc warsztaty teatralne. Zrealizował pięć filmów krótkometrażowych z amerykańską reżyserką Rene Kerkman i współzałożył zespół bluesowo-rockowy Banana Street. Obecnie jako wolny strzelec współpracuje z Teatrem Kana (Szczecin), Teatrem Szwalnia (Łódź) i Teatrem Biuro Podróży (Poznań), Instytutem Grotowskiego (Wrocław) oraz Inkubatorem Kultury (Szczecin), we współpracy z którym powstał monodram Hantio. Mieszka w polskim zagłębiu grzybowym (lasy zielonogórskie), w którym wraz z przyjaciółmi buduje drewnianą jurtę – Ośrodek Teatralny Encore.

Organizatorzy zastrzegają sobie prawo do zmian w programie.

Źródło: Organizator wydarzenia
Fot.: Roman Wnuk

Bilety: 15 zł

Bilety
Sprzedaż zakończona.